Wiele już lat minęło od wydarzeń marca a następnie maja 1968r. na uniwersytetach w Zachodniej Europie. W Polsce wydarzenia te znane są raczej jako rozruchy studenckie marzec 1968r. i zawężane ostatnio do problematyki polsko-żydowskiej , np. przez "Życie Warszawy". Jednakże to nie Żydzi a Polacy demonstrowali na ulicach Warszawy w marcu 1968r. I to nie Żydzi a polscy studenci strajkowali na uczelniach uniwersyteckich. Piszący te słowa dobrze wie o czym pisze ponieważ w marcu 1968r. był członkiem Komitetu Strajkowego na Politechnice Warszawskiej i był też świadkiem udzielanego poparcia strajkującym studentom przez robotników Żerania i Huty Warszawa. Przewodniczącym Komitetu był wówczas Witold Zieliński /student UW/.

Problemem strajkujących wówczas studentów nie były wcale stosunki polsko-żydowskie, ale system społeczny /komunistyczny/, w którym przyszło nam żyć.  Co się zmieniło od tamtych czasów? Niewiele. I tak naprawdę komunizm nie skończył się w 1989r. W 1989r. upadła jedynie ideologia komunistyczna. Nikt się już dzisiaj do niej nie odwołuje. Jednakże całe masy ludzkie, które budowały i utrwalały ten system nie zniknęły, niewiele zmieniło się prawo, nie  zmieniły się sądownictwo i prokuratura, mówiąc inaczej niewiele zmienił się wymiar sprawiedliwości. Trzonem , główną podporą systemu komunistycznego była biurokracja, która przetrwała. System gospodarki centralnie sterowanej nie mógł obyć się bez rozbudowanej biurokracji. Zmieniały się rządy, upadały kolejne ekipy a biurokracja pozostała. To są ci sami ludzie i ta sama mentalność, ten sam sposób widzenia rzeczywistości. To ci sami ludzie w głównej mierze są autorami ustaw reformujących gospodarkę polską.  Wprawdzie powoli następuje zmiana pokoleń ale mentalność urzędnicza pozostaje bez większych zmian. Urzędnik nadal pracuje w interesie urzędu a nie ludzi. Ludzie tylko przeszkadzają mu w pracy. Zmieniły się natomiast struktury tajnych służb ale ludzie ci wcale nie zniknęli i nic nie wskazuje na to aby zaprzestali swej szkodliwej dla Polski działalności. Pamiętam jak w 1968r idąc ulicą Narbutta w Warszawie, w pobliżu akademika, nagle zobaczyłem jak jakiś człowiek pluje na stojący samochód. Rozpoznałem w nim ubeka, który nieco wcześniej przesłuchiwał mnie w Pałacu Mostowskich. Z tym samym zdumieniem obserwowałem nienawiść, która zionęła wprost od młodych ubeków eskortujących mnie do Pałacu Mostowskich w 1985r. Ta sama nienawiść do społeczeństwa, ale skąd się to wszystko bierze? 

Warto  powrócić też do takich zasadniczych kwestii jak sumienie, światopogląd chrześcijański czy szkolnictwo katolickie, zwłaszcza, że w  ostatnich dniach  jesteśmy świadkami  ataku na Kościół Katolicki, tym razem pod pozorem nadużyć seksualnych i niemodnego celibatu.  Może warto w tym kontekście przypomnieć myśli nieżyjącego już dziś księcia Henryka Lubomirskiego /absolwenta uniwersytetu w Harward, historyka zakonu jezuitów/ a także jego refleksji w nawiązaniu do wypowiedzi ówczesnych autorytetów katolickich. /Materiały, które poniżej zamieszczamy nie były dotychczas nigdzie publikowane i pochodzą z archiwum autora./

  inż. Andrzej Bogusławski

Do Pana Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu prof. dra  hab. Janusza Kurtyki

     W imieniu członków Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Internowanych i Represjonowanych z terenu całego kraju oraz licznych sympatyków, składamy na Pana ręce wyrazy wdzięczności za dotychczasowy trud wkładany przez Instytut i jego pracowników w  ujawnianiu prawdy i publikowanie informacji o wielu faktach z najnowszej historii Polski wcześniej przemilczanych lub pomijanych przez historyków i środki masowego przekazu. Tym samym Instytut prawidłowo realizuje zadania wyznaczone mu przez Sejm RP  w art. 1 ustawy o IPN - KŚZpNP, a w tym udostępnianie i publikowanie dokumentów organów bezpieczeństwa PRL i prowadzenie działań w zakresie edukacji publicznej, co jest również zgodne z oczekiwaniami znacznej większości naszego Narodu, a także osób represjonowanych przez reżim totalitarny, zrzeszonych w naszym Stowarzyszeniu. 

     IPN-KŚZpNP jest obecnie jedyną instytucją  w Polsce mającą materialne możliwości badania i ukazywania rzeczywistego, niezafałszowanego obrazu sytuacji Polskiego Narodu  w latach 1944 - 1990. Od lat oczekiwaliśmy na ujawnienie prawdy o rzekomych "autorytetach" lansowanych przez służby specjalne PRL, które to "autorytety" mają do dnia dzisiejszego wielki wpływ na sytuacje polityczną w Polsce.  

     Zdecydowanie przeciwstawiamy się kampanii propagandowej prowadzonej za pośrednictwem części mediów przeciwko IPN - KŚZpNP, jako współtwórcy i wydawcy książki pt.: "SB a Lech Wałęsa. Przyczynek do biografii" autorów Sławomira Cenckiewicza i Piotra Gontarczyka, oraz protestujemy przeciwko oskarżeniom propagowanym przez te media związanym ze słusznym, naszym zdaniem, nie umieszczeniem L.Wałęsy na liście autentycznie prześladowanych i represjonowanych.  

     Przeciwstawiamy się także zabiegom koalicji rządowej o ustawowe usunięcie pionu śledczego z IPN. 

     Oczekujemy na następne monografie i opracowania, w których zbadany zostałby w szczególności zakres penetracji struktur regionalnych NSZZ "Solidarność" prze Służbę Bezpieczeństwa i wojskowe służby informacyjne, a także Stasi, rzeczywistą rolę tzw. "doradców" związku, rolę biura "Solidarności" w Brukseli kierowanego przez tw Milewskiego w przejmowaniu pomocy zagranicznej dla organizacji opozycyjnych w Polsce przez reżimowe Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i penetrowaniu Polonii. 

Przewodniczący Zarządu Janusz Olewiński 

     Z uwagi na ataki medialne i nie tylko medialne na Instytut Pamięci Narodowej, związane z ujawnianiem agenturalnej działalności pseudoautorytetów z rzekomej opozycji antykomunistycznej, a także przeciwko opracowywaniu spisu autentycznie prześladowanych i represjonowanych osób za działalność na rzecz wolnej i niepodległej Polski, apelujemy do organizacji i osób represjonowanych i wszystkich innych o poparcie naszego listu skierowane na ręce Prezesa Instytutu Pana Janusza Kurtyki. 

     Apelowaliśmy, aby dokonać powszechnego przeglądu kadr. Występowaliśmy, aby ludzie, którzy wysługiwali się totalitarnemu systemowi zniewolenia, zostali odsunięci od jakiegokolwiek wpływu na kształtowanie ludzkich charakterów i zachowań, w tym dzieci i młodzieży.

      Nasze apele kierowaliśmy też do nauczycieli i wychowawców, władz oświatowych i siedleckiej Akademii Podlaskiej, w której znalazło schronienie wielu "spadochroniarzy" ze zlkwidowanych ideologicznych uczelni marksistowsko-leninowskich.

     Zwracaliśmy się do władz RP z wnioskami o dokonanie powszechnego przeglądu kadr.

     Domagaliśmy się i domagamy ustawy, która jednym aktem prawnym anuluje wszystkie dyplomy nadane przez Akademię Spraw Wewnętrznych, Wyższą Szkołę Nauk Społecznych przy KC PZPR - później Akademię Nauk Społecznych, Wojskową Akademię Polityczną im. Feliksa Dzierżyńskiego oraz dyplomy nadane polskim obywatelom przez odpowiedniki tych "uczelni" w ZSRR i krajach satelickich.

     Oczekujemy na lustrację środowiska naukowego i akademickiego, tj. na odebranie tytułów naukowych tym, których prace doktorskie i habilitacyjne z lat 1944-1990 nie spełniały wymogów wysokiego poziomu naukowego, lecz jedynie komunistyczną propagandę i fałsze historyczne.

     Domagaliśmy się i domagamy wprowadzenia ustawowego zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk w administracji państwowej i samorządowej, stanowisk profesorskich na wyższych uczelniach, stanowisk kierowniczych w szkołach wszystkich szczebli, stanowisk kierowniczych w mediach, w szeroko pojętym wymiarze sprawiedliwości, przez byłych członków PZPR. 

     Domagamy sie też ustawy, która jednym aktem prawnym spowoduje zdegradowanie do najniższego stopnia wszystkich osób odpowiedzialnych za wprowadzenie stanu wojennego w Polsce w r. 1981 oraz wszystkich tych, którzy brali czynny udział w realizacji restrykcyjnych zarządzeń junty wojskowej, w tym także komisarzy wojskowych w fabrykach i zakładach pracy, i także pozbawienie ich wysokich rent i emerytur. 

     Stoimy na stanowisku, że wielkość zgorszenia, pochodząca od ludzi niegodziwych jest tym większa, im wyższą zajmują funkcję i pozycję w społeczeństwie.

      Niewłaściwe natomiast decyzje personalne są wysoce demoralizujące szczególnie dla młodego pokolenia, i utwierdzać mogą jedynie w przekonaniu, że uczciwość i poświęcenie dla własnej Ojczyzny są nieopłacalne i wręcz naganne.  

/fragment sprawozdania Przewodniczącego Zarządu Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Internowanych i Represjonowanych, z siedzibą w Siedlcach, z działalności   w latach 2003-2008, wygłoszonego na Walnym Zgromadzeniu członków w Siedlcach w dniu 30 maja 2009r./ 

Przewodniczący Janusz Olewiński  

W dniu 30 maja 2009r. w Siedlcach, odbyło się sprawozdawczo-wyborcze Walne Zgromadzenie Członków stowarzyszenia: Ogólnopolskie Stowarzyszenie Internowanych i Represjonowanych.

Wybrano nowe władze - Zarząd: Janusz Olewiński -przewodniczący,

                                                     Elżbieta Jędrzejuk - wice-przewodnicząca,   

                                                     Andrzej Bogusławski - sekretarz,   

                                                     Antoni Prokopiak - skarbnik, 

                                                     Krzysztof Szymański - członek zarządu, 

                                                     Janusz Januszewski - członek zarządu, 

                                                     Stanisław Sorgowicki - członek zarządu.

Komisja Rewizyjna:  Zenon Borkowski - przewodniczący,

                                 Bogusław Sikorski - sekretarz, 

                                 Tadeusz Krupa - członek komisji